zifiRi kaRanlık

müdür hayalet şimdi (manager, imagine now). bi köy düşün. gece yarısı kahveden eve dönüyosun yada ne biliim bi ahbabından. uzun bi yol olsun 1 kilometre felan. insanın saatte ortlama 3 - 4 kilometre yaptığı bilgisinden yola çıkarsak 15 - 20 dakika sürer. köy evleri 100'er 200'er metre arayla yapılmış felan. hafif virajlı yolda 50'şer metre arayla dikilmiş sokak lambaları. bu virajlardan birindeki lamba patlamış. karanalık yani. hani karanlık başka bişi hacı. kara herşey. ama silüet olarak görürsün bişiler. hani sağdaki ağaçların ince dallarını seçemezsin belki ama yapraklar dallar felan orda. çalışarı felan herşeyi anlarsın. yani ne kadar karanlık olsada, az biraz ışık düşüyodur mekana.

kapalı bi odada ışığı kapat usta. 1kaç dakka sona gözün alışır karanlığa. karanlıkta görmeye başlarsın. bunun sebebi göz bebeği. aniden karanlık olunca, yeterli ışık girene kadar göz bebeği büyür babacım. aynı fotoğraf makinesi diyaframı gibi. iris çok ufalır. neticede az da olsa görme gerçekleşir. bu noktada biri birden ışığı açınca gözlerin yanar. bunun nedeni göz bebeğinin hızının hassas olmamasıdır. bal gibi yavaş yavaş hareket eder. çok açık olan göz bebeği gerekenden fazla ışığı, gözün arka yüzeyindeki fotosellere iletir. hemen gözlerini kaparsın. biraz sona olması gerekenlerin hepsi olur ve gözlerini açarsın.

ama zifiri karanlık öle bişi diil. zifiri karanlıkta ise göz bebeği ne kadar büyürse büyüsün, hatta iris hiç kalmasın, genede bişey görememektir. mutlak karanlık. burnunun ucunu göremezsin. ellerin önünde yürümezsen kafayı bişeye çarparsın kesin. ne garip dimi ama yaaa...